Water, een superdrank!

Water speelt een belangrijke rol bij vrijwel ieder proces in je lichaam. Geen verrassing, aangezien ieder mens voor ongeveer 70% uit water bestaat. Afhankelijk van je lengte, gewicht, leeftijd en geslacht wordt aangeraden om 2 tot 3 liter water per dag te drinken. Maar waarom eigenlijk?

Het drinken van voldoende zuiver water zorgt onder andere voor een gave huid, betere concentratie, en een soepel lichaam. Daarnaast kan het helpen bij vetverbranding, het herstellen van je spieren en het afvoeren van afvalstoffen. De lijst met voordelen is eindeloos!

Om te kunnen profiteren van al deze voordelen is het van essentieel belang dat je zuiver water drinkt. Wanneer je vervuild water drinkt, kan het de voordelen teniet doen en zelfs nadelige gevolgen hebben voor je gezondheid.

Wil je meer weten over de schadelijke stoffen in jouw drinkwater en de impact daarvan op je gezondheid?

Het milieu

In Nederland werd in 2016 ruim 436 miljoen liter water uit plastic flessen gedronken. Plastic flessen worden gemaakt van kwalitatief slecht plastic en bevatten chemische stoffen zoals BPA's. Deze stoffen zijn schadelijk voor het lichaam én voor het milieu. Je krijgt ze voor 90% binnen via wat je eet en drinkt.

BPA’s dragen bij aan gewichtstoename, diabetes , hart- en vaatziekten, seksuele stoornissen, ontvruchtbaarheid, verstoring van de hormoonbalans en onvruchtbaarheid bij mannen en vrouwen.

 

Kostenbesparing

De AquaTru levert een aanzienlijke kostenbesparing op. Dit voorbeeld gaat uit van een gezin van vier personen. Een mens moet elke dag tussen de 2 en 3 liter water drinken. Voor het gemak gaan we uit van een gemiddelde van 2,5 liter per persoon per dag. Dat is 10 liter per dag voor een gezin van 4 personen.

Vermenigvuldigd met het aantal dagen in een jaar, maakt een totaal van ruim 3650 liter per jaar. Uitgaande van een gemiddelde prijs van € 0,50 voor een liter bronwater, bespaar je € 1.825,- op de inkoop van bronwater.

Daarnaast verbruikt de AquaTru voor slechts €2,- stroom per jaar.

Research

Op de homepage hebben we al kort verteld over schadelijke stoffen in ons drinkwater en het belang van het drinken van zuiver water. Maar welke schadelijke stoffen zitten er nou precies in ons drinkwater? In welke hoeveelheden? Wanneer is drinkwater echt zuiver en wat kan dat betekenen voor onze gezondheid? Dit vroegen wij ons af.

De wetenschappelijke literatuur geeft duidelijk antwoord op deze en andere vragen. De antwoorden willen we graag met je delen.

Wij hebben het beste kraanwater ter wereld … toch?

Dat is een mening die door veel Nederlanders wordt gedeeld. Maar hoe komt het eigenlijk dat we dat denken?

Laten we beginnen met de herkomst van ons drinkwater. Dit wordt gewonnen uit twee bronnen.

  • Oppervlaktewater (40%): slootjes, meren, rivieren, etc.
  • Grondwater (60%)

Oppervlaktewater
Het oppervlaktewater wordt op veel verschillende manieren vervuild. Uit onderzoek van het RIVM blijkt dat het o.a. medicijnresten (1), pesticiden (2) en zware metalen (3) bevat. Zo veel dat Nederlandse grondwater zelfs een van de meest vervuilde is van heel Europa (4).

De Volkskrant (5) zei hier het volgende over:

“ Onze riolen zijn farmacologische zwembaden, vol resten van pijnstillers, anticonceptiepillen, bètablokkers en wat niet allemaal meer. De pillen komen vooral in het riool terecht via onze urine. Door de vergrijzing stijgt ook het medicijngebruik, wat niet zonder gevolgen blijft voor het onderwaterleven, zoals onderzoek van Ellen van Donk van het Nederlands Instituut voor Ecologie enkele maanden geleden liet zien. “

Grondwater
Annemarie van Wezel, hoogleraar milieuwetenschappen aan de Universiteit Utrecht, zegt het volgende:

“ Veel mensen hebben van grondwater het beeld dat dit schoon is. Uit dit onderzoek (6) blijkt dat dit niet klopt. Op zich niet zo verbazingwekkend, gezien de enorme toename in gebruik van synthetische chemicaliën.”

Het Nederlandse grondwater is dus behoorlijk vervuild. Maar hoeveel van deze vervuiling blijft daadwerkelijk in ons kraanwater zitten? Uit dit rapport van het RIVM (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu) blijkt dat het name pesticiden zijn (2), samen met andere soorten synthetische chemicaliën die van Wezel hierboven noemt.

Hoe komt het dat onze waterbronnen zo vervuild zijn?
Volgens Natuur & Milieu komt de vervuiling van onze waterbronnen met name door de hoge bevolkingsdichtheid en de lage ligging van Nederland. De vervuiling werkt aan twee fronten (4):

  • Door de hoge bevolkings dichtheid (meer auto’s, energieverbruik en afval per km2) belasten we ons milieu zwaarder dan andere landen
  • Door de lage ligging van Nederland stroomt het vervuilde water van andere landen ook deze kant op

Veel stoffen worden niet goed afgebroken in de waterzuivering
Natuurlijk gebeurt er nog een heleboel voordat dit water uiteindelijk uit onze kranen stroomt. In Nederland hebben we zuiveringsinstallaties die een aantal van deze stoffen deels eruit kunnen halen, maar lang niet alles (1, 2, 3).

Daarnaast neemt de vervuiling steeds verder toe (4, 5, 6). Hierdoor is het steeds moeilijker om echt schoon water uit je kraan te krijgen.

De maatregelen richten zich op de lange termijn
Waarom worden er dan geen maatregelen genomen? Dit gebeurt wel, maar de focus ligt hierbij meer op de lange-termijn. Zo wordt er onder andere ecologische landbouw gestimuleerd en wordt het gebruik van pesticiden bij tuinieren afgeraden (2). Het is echter nog steeds niet wettelijk verboden.

Het is goed dat hier aandacht voor is en dat er wordt gekeken naar oplossingen. Maar dit soort maatregelen doen weinig aan de huidige situatie. Het kan namelijk tot 30 jaar duren voordat bepaalde schadelijke stoffen door de bodem gezakt zijn en in het grondwater terechtkomen.

Hoe goed is het Nederlandse drinkwater?
Overheden en drinkwaterbedrijven doen hard hun best om ons water zo goed mogelijk te zuiveren. Maar door de complexiteit en de hoeveelheid stoffen in onze waterbronnen is het simpelweg niet mogelijk om op zo’n grote schaal alle schadelijke stoffen uit het water te halen.

Daarom heeft de overheid drinkwaternormen opgesteld. Deze geven de maximaal toegestane hoeveelheid aan van bepaalde stoffen in ons drinkwater. Binnen deze normen wordt ons water beschouwt als veilig. Dit houdt in dat we er op korte termijn niet direct ziek van worden. Maar we worden er zeker niet beter van.

Op de korte termijn zorgen veel van deze stoffen ervoor dat we ons minder goed voelen, zelfs in kleine hoeveelheden. Denk hierbij aan een slechter geheugen (24), een verminderde concentratie (23) en een hogere bloeddruk (24).

Op de lange termijn zijn er weer andere gevolgen. Veel schadelijke stoffen zijn lastig af te breken, wat ervoor zorgt dat deze zich op kunnen hopen in je lichaam. Hierdoor worden er schadelijke hoeveelheden bereikt, die kunnen leiden tot vermoeidheid en zelfs ziekte (30).

Daarnaast kunnen deze schadelijke stoffen op bepaalde manieren met elkaar reageren en samenwerken. Neem als voorbeeld twee stoffen die vaak in de landbouw worden gebruikt: organisch chloride en arseen. Beide stoffen hebben op verschillende manieren een negatief effect op onze bloedsuikerspiegel (7). Het is dan ook niet gek om te zien dat al deze stoffen een sterke relatie hebben met diabetes (7).

Ongelofelijk veel. Als we iedere stof zouden beschrijven in dit stuk, zou het duizenden pagina’s lang zijn.

Voor het gemak hebben we de impact van vijf stoffen die in ons kraanwater voorkomen uiteengezet. Het wetenschappelijk bewijs dat deze stoffen ons lichaam geen goed doen is onomstotelijk. Deze informatie is terug te vinden onder het kopje ‘Ik lees veel over al die schadelijke stoffen, maar wat doen ze nou eigenlijk?’

Ik lees veel over al die schadelijke stoffen, maar wat doen ze nou eigenlijk?

Uit onderzoek blijkt dat er verschillende schadelijke stoffen in ons drinkwater zitten. Voor een aantal heeft het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) bepaalde normen opgesteld die niet overschreden mogen worden. Deze normen zijn vastgelegd in het Drinkwaterbesluit. Zie hier welke stoffen worden toegestaan in ons drinkwater. Aangezien wij erg benieuwd waren naar wat er allemaal in ons drinkwater mag zitten, besloten wij een kijkje te nemen.

Wij kunnen ons voorstellen dat niet iedereen gek genoeg is om een document van 100+ pagina’s in te duiken, op zoek naar schadelijke stoffen die in ons drinkwater zitten. Vandaar dat we hieronder de meest opvallende stoffen op een rijtje gezet.

Aluminium

Aluminium is een metaal, waar mensen regelmatig aan worden blootgesteld, met name bij het drinken van water (32). Het is onder andere gelinkt aan verschillende degeneratieve ziektes zoals Alzheimer's (33). Het is aan te raden om de inname van deze stof zoveel mogelijk te beperken (34, 35).

(De Norm voor het Nederlandse drinkwater is 200 ug/l)

Arseen

Een zwaar metaal, wat vooral wordt gebruikt in pesticiden. Het staat bekend als een klasse 1 carcinogeen, wat betekent dat het een zeer kankerverwekkende stof is (asbest staat bijvoorbeeld ook in deze lijst) (8).

Oberoi et al. (9) stellen dat jaarlijks tot 329.000 gevallen van kanker (deel) worden veroorzaakt door arseen.

Daarnaast is arseen gelinkt aan hart- en vaatziekten, zelfs in kleine hoeveelheden (onder de 10ug/l). Ook is het een immunotoxicant, wat betekent dat het schadelijk is voor ons immuunsysteem, waardoor we eerder ziek kunnen worden (10).

Net als bij veel andere toxines, kan arseen worden doorgegeven van de moeder op de baby. Hoe meer arseen de moeder in haar lichaam heeft, hoe groter de kans op een miskraam, groeirestricties en zelfs kindersterfte (11).

Daar houdt het helaas nog niet op met arseen, het is ook gelinkt aan:

  • Verhoogde kans op allergieën (12)
  • Slechter slapen (13)
  • Diabetes (14)

Het is het beste om de inname van deze stof zoveel mogelijk te verminderen (15, 16).

(De norm voor het Nederlandse drinkwater is 10 ug/l)

Cadmium

Een zeer schadelijk metaal, wat met name wordt gebruikt in electronica. Cadmium is vaak terug te vinden in de nieren en de lever. Het kan tot 30-35 jaar actief blijven in ons lichaam.

Hart- en vaatziekten, kanker en diabetes zijn gelinkt aan cadmium (17, 18). Het zal je niet verbazen: hoe minder cadmium hoe beter.

(De norm voor het Nederlandse drinkwater is 5 ug/l)

Lood

Dit is een zwaar metaal wat vroeger voor veel verschillende zaken werd ingezet: verf, accu’s leidingen en nog veel meer. Veel van deze toepassingen zijn inmiddels verboden, maar er zit nog steeds lood in ons milieu. En wij krijgen het binnen. Veel meer dan dat we een paar generaties geleden binnen kregen (19, 20).

Lood blijft maximaal een maand in het bloed, waarna het in je botten kan trekken. Meer dan 90% van al het lood in ons lichaam zit in onze botten, waar het tientallen jaren kan blijven zitten. Vanuit hier wordt het langzaam losgelaten in ons bloed. Zo kan lood erg lang in ons lichaam blijven zitten.

Gelukkig zijn de normen van lood in ons drinkwater flink gedaald over de afgelopen jaren. Er zijn echter aardig wat onderzoeken die aantonen dat de nieuwe norm nog steeds niet veilig is. Loodniveaus binnen de norm van 10ug/l zijn gelinkt aan verminderde hersenontwikkeling bij kinderen (21), waaronder vermindert IQ (22), anti-social gedrag, verminderde aandacht en leerstoornissen (23). Bij volwassenen zijn vergelijkbare gevolgen gevonden, waaronder verhoogde bloeddruk en een verminderd geheugen (24). Zelfs lage niveaus van lood in het bloed (1,2 ug/l) zijn gelinkt aan een grotere kans op jicht (24).

We zouden er allemaal goed aan doen om onze loodinname zoveel mogelijk te verminderen.

(De norm voor het Nederlandse drinkwater is 10ug/l)

Kwik

Deze stof wordt vooral gebruikt in pesticiden en electronica. Het is gelinkt aan verschillende aandoeningen, waaronder Alzheimers, geheugenverlies, autisme en depressie (25)

Kwik niveau’s bij zwangere vrouwen zijn gelinkt aan een gekrompen brein bij nieuwgeboren baby’s (27). Hoe meer kwik, hoe kleiner het brein van het kindje. Daarnaast is deze stof gelinkt aan een verhoogde kans op epilepsie.

Gelukkig gaat het afbreken van kwik vrij snel. Na ongeveer twee maanden is de helft al afgebroken. Als je een jaar kwikvrij eet en drinkt, kan er tot 99% worden afgebroken (26).

Ondanks het snelle afbreken van deze stof, blijft het verstandig om je kwik-inname zoveel mogelijk te beperken.

(De norm voor het Nederlandse drinkwater is 1 ug/l)

Dit is slechts een klein deel van de schadelijke stoffen die in ons kraanwater zitten

Om nu een groter deel van deze schadelijke stoffen uit ons drinkwater te halen, zijn er nieuwe zuiveringstechnieken nodig. Maar het is lastig om deze technieken op landelijk niveau toe te passen. En al zou het lukken, dan nog moet het water vervoerd worden voordat het uit de kraan stroomt. Daarom is het raadzaam om het water wat uit de kraan stroomt te filteren.

AquaTru is uitvoerig getest door de National Science Foundation (NSF). Dit is een onafhankelijke, internationale autoriteit die zich focust op voedsel- en waterveiligheid.

Alles wat je ziet in de tabel is een directe representatie van de testresultaten van het NSF. AquaTru beschikt over de NSF / ANSI 42, 53, 58 and 401 certificaten. Het systeem verwijdert tot meer dan 99% van alle schadelijke stoffen uit je kraanwater.

AquaTru is niet de enige filter op de markt. Er zijn een heleboel manieren om je water te filteren. In de volgende alinea's leggen we uit welke filters er zijn en wat het verschil is tussen deze filters en de AquaTru.

Waterfilters kunnen onderverdeeld worden in vijf categorieën: pitcherfilters, flessenfilters, inbouwsystemen, zwaartekracht filters en elektrische filters.

Pitcherfilters

Een pitcherfilter is een kan met (meestal) één filter erin. Het gefilterde water uit deze kannen smaakt over het algemeen iets beter dan kraanwater. De kwaliteit van je drinkwater verbetert echter nauwelijks. In de meeste gevallen wordt er niet meer dan 15% van de schadelijke stoffen verwijderd.

Flessenfilters

De naam zegt het al: een fles, met een filter erin. Vaak is dit een carbon filter, maar niet van heel goede kwaliteit. In de meeste gevallen verbetert dit de smaak van het water, maar doet het weinig aan de kwaliteit.

Daarnaast zijn er ook nog flessen met een UV lamp erin. Deze vorm van filtratie is erg effectief tegen bacteriën, maar verandert vrijwel niks aan de pesticiden, zware metalen en medicijnresten die in je kraanwater zitten.

Inbouwsystemen

Deze worden geïnstalleerd op je waterleiding (meestal onder de gootsteen). Dit wordt vaak gedaan door een professionele installateur.

De meeste inbouwsystemen variëren in prijs tussen de €500 en €3000, exclusief installatie- en onderhoudskosten. Gemiddeld genomen verbruiken ze 4,67 liter kraanwater om 1 liter schoon water te produceren. Er wordt dus 3,67 liter water weggespoeld.

Zwaartekracht filters

Deze kunnen aardig wat schadelijke stoffen uit je water halen. Daarnaast zijn ze vaak makkelijk te installeren en te onderhouden.

Er is echter één groot nadeel: ze filteren traag. Het kan langer dan een uur duren voordat je één liter gefilterd water hebt wat betekent dat je er altijd aan zult moeten denken om 's avonds al je water te filteren als je de volgende ochtend gefilterd water wil drinken.

Elektrische filters

De AquaTru valt onder de categorie elektrische filters. Deze filters zijn makkelijk te installeren en te onderhouden. In tegenstelling tot zwaartekrachtfilters werken elektrische filters op aandrijving van een elektrische pomp. Hierdoor filteren ze vele malen sneller en beter dan zwaartekrachtfilters.

Over het algemeen gebruiken elektrische filters weinig energie voor je waterfiltratie, maar het is altijd goed om het even te checken.

De AquaTru is de enige elektrische filter waarvan onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat hij tot 99% van alle schadelijke stoffen verwijdert uit je kraanwater. Dit komt dankzij de unieke 4-fasen trupure technologie. Klik hier voor de testresultaten en een overzicht van de stoffen die AquaTru verwijdert uit je kraanwater.

In 2016 werd in Nederland ruim 436 miljoen liter water uit flessen gedronken. (31)

De meeste flessen met bronwater die in de supermarkt verkocht worden, zijn gemaakt van een slechte kwaliteit plastic. Dit plastic bevat onder meer BPA (Bisfenol A).BPA is een Xeno Oestrogeen, een stof die in verband wordt gebracht met gewichtstoename, hart- en vaatziekten, diabetes, seksuele stoornissen, verstoring van de hormoonbalans bij vrouwen en onvruchtbaarheid bij mannen. Zelfs bij een kleine hoeveelheid van 5ug wordt het risico op diabetes al verdubbeld. (28) (29)

De plastic flessen, waarin bronwater wordt verpakt, laten continu kleine hoeveel heden BPA los. Deze worden opgenomen in het bronwater en uiteindelijk geconsumeerd. Als deze flessen warm worden wordt de BPA afgifte nog eens versterkt. Het is dan ook aan te raden om zo veel mogelijk water uit een glas te drinken.

De AquaTru watertanks zijn gemaakt van Tritan®. Deze vorm van plastic is BPA en BPS vrij en wordt bijvoorbeeld ook gebruikt in andere healthproducten zoals de Vitamix. Tritan® is onafhankelijk getest door verschillende universiteiten en is vrij van schadelijke stoffen.

Voor ‘natuurlijk’ bronwater is wettelijk vastgesteld dat het bij de bron gewonnen en gebotteld is (De kwaliteitseisen voor flessenwater zijn omschreven in het Warenwetbesluit Verpakte Waters). Hierin staan ook de richtlijnen voor bronwater beschreven. Deze richtlijnen zijn verbazingwekkend genoeg soepeler dan de richtlijnen voor de kwaliteit van kraanwater. Er zijn slechts 15 stoffen waarop het bronwater wordt getest. Ter vergelijking: kraanwater wordt op 60 stoffen getest.

Daardoor kan het zelfs voorkomen dat mineraal- of bronwater niet voldoet aan de drinkwaternorm. In Nederland in de omgeving Utrecht is het leidingwater van dezelfde bron afkomstig als Sourcy dat als 'natuurlijk' bronwater wordt verkocht. Er wordt zelfs gesteld dat 60 % van het Nederlandse kraanwater uit soortgelijke of dezelfde ondergrondse bronnen komt als ‘natuurlijk’ bronwater. Evenals bij leidingwater zijn bij diverse mineraalwaterbronnen verontreinigingen aangetroffen met sporen van bestrijdingsmiddelen in de landbouw, kunstmatige zoetstoffen en medicijnen, zo blijkt uit onderzoek van de Duitse consumentenbond. Via oppervlaktewater verontreinigingen kunnen deze stoffen diep in het aardoppervlak indringen en zo het water van de bronnen bereiken en verontreinigen.

Plastic flessen en het milieu

436 miljoen liter water uit flessen. Dat brengt een boel lege flessen met zich mee. Gelukkig kan een groot deel hiervan gerecycled worden. Het zou echter nog beter voor het milieu zijn als deze flessen helemaal niet geproduceerd zouden worden. Zowel de productie van het plastic, als het recyclen van de lege flessen is erg schadelijk voor het milieu.

Glazen flessen zijn een beter alternatief, maar ook het recyclen daarvan brengt negatieve gevolgen voor het milieu met zich mee.

Kortom: de kwaliteit van flessenwater is erg wisselvallig en veel verpakkingen bevatten schadelijke stoffen, voor zowel jou als het milieu.

Test mineraalwater door de Duitse Stiftung Warentest, 2014.

Dit is een heel terechte vraag die wij onszelf ook gesteld hebben. Het lijkt nogal veel: de lucht, ons eten, het water, de materialen die we gebruiken, alles lijkt tegenwoordig van zo'n slechte kwaliteit te zijn dat het invloed heeft op de gezondheid. Ondanks dat alles voelen we ons (meestal) gewoon goed, gelukkig maar. Maar waarom zouden we dan gefilterd water drinken?

Hoe minder schadelijke stoffen we in ons lichaam hebben, hoe beter we functioneren. Zoals je in de bovenstaande stukken misschien al hebt gelezen, hebben deze stoffen onder andere een negatieve invloed op onze hersenen, bloedvaten en organen, zelfs in kleine hoeveelheden. Zeker wanneer we kijken naar hoe ze met elkaar samen kunnen werken.

Ons lichaam kan er behoorlijk mee omgaan, maar wat als we er makkelijk voor zouden kunnen zorgen dat we veel minder ervan binnenkrijgen? Dat zorgt er voor dat onze hersenen beter en sneller werken, ons bloed beter door ons lichaam kan stromen en dat onze organen minder belast worden. In andere woorden: we kunnen sneller denken, we zien er beter uit en we voelen ons beter.

Natuurlijk is ons drinkwater niet de enige bron van schadelijke stoffen. Het is wel een van de weinige bronnen waar we zelf op een makkelijke manier veel invloed op uit kunnen oefenen, in tegenstelling tot zoiets als luchtvervuiling.

Preventie is hierbij erg belangrijk. Het is de meest effectieve vorm om het aantal schadelijke stoffen in ons lichaam te verminderen. Preventie werkt namelijk aan twee kanten (5).

  • Je krijgt minder schadelijke stoffen binnen en daardoor zal de hoeveelheid schadelijke stoffen in je lichaam ook verminderen.
  • Wanneer je lichaam minder schadelijke stoffen binnen krijgt, zal het eerder overgaan op het uitscheiden van schadelijke stoffen die nog in het lichaam aanwezig zijn.

Hoe minder schadelijke stoffen we binnen krijgen, hoe beter we ons voelen, zowel fysiek als mentaal.

  1. http://www.rivm.nl/Documenten_en_publicaties/Wetenschappelijk/Rapporten/2016/oktober/Geneesmiddelen_en_waterkwaliteit
  2. http://www.rivm.nl/dsresource?objectid=2e50b1f4-b202-41b2-be2f-054029a2d006&type=org&disposition=inline
  3. http://wetten.overheid.nl/BWBR0030111/2015-03-21#BijlageA
  4. https://www.natuurenmilieu.nl/wp-content/uploads/2015/12/20111012-natuur_milieu-rapport-rankingthestars.pdf
  5. https://www.volkskrant.nl/economie/ziek-worden-van-weggegooide-medicijnen~a4292127/
  6. https://www.kwrwater.nl/actueel/nederlands-grondwater-weerspiegelt-breed-gebruik-chemicalien/
  7. Pizzorno, J. (2016). Is the Diabetes Epidemic Primarily Due to Toxins?. Integrative Medicine: A Clinician's Journal, 15(4)
  8. Hettick, B. E., Cañas-Carrell, J. E., French, A. D., & Klein, D. M. (2015). Arsenic: a review of the element’s toxicity, plant interactions, and potential methods of remediation. Journal of agricultural and food chemistry, 63(32), 7097-7107.
  9. Oberoi, S., Barchowsky, A., & Wu, F. (2014). The global burden of disease for skin, lung and bladder cancer caused by arsenic in food. Cancer Epidemiology and Prevention Biomarkers, cebp-1317.
  10. Cardenas, A., Smit, E., Houseman, E. A., Kerkvliet, N. I., Bethel, J. W., & Kile, M. L. (2015). Arsenic exposure and prevalence of the varicella zoster virus in the United States: NHANES (2003–2004 and 2009–2010). Environmental health perspectives, 123(6), 590
  11. Farzan, S. F., Li, Z., Korrick, S. A., Spiegelman, D., Enelow, R., Nadeau, K., ... & Karagas, M. R. (2016). Infant infections and respiratory symptoms in relation to in utero arsenic exposure in a US cohort. Environmental health perspectives, 124(6), 840.
  12. Shiue, I. (2013). Association of urinary arsenic, heavy metal, and phthalate concentrations with food allergy in adults: National Health and Nutrition Examination Survey, 2005-2006. Annals of Allergy, Asthma & Immunology, 111(5), 421-423.
  13. Shiue, I. (2013). Association of urinary arsenic, heavy metal, and phthalate concentrations with food allergy in adults: National Health and Nutrition Examination Survey, 2005-2006. Annals of Allergy, Asthma & Immunology, 111(5), 421-423.
  14. Becker, A., & Axelrad, D. (2014). Arsenic and type 2 diabetes: commentary on association of inorganic arsenic exposure with type 2 diabetes mellitus: a meta-analysis by Wang et al. J Epidemiol Community Health, jech-2013.
  15. Nachman, K. E., Baron, P. A., Raber, G., Francesconi, K. A., Navas-Acien, A., & Love, D. C. (2013). Roxarsone, inorganic arsenic, and other arsenic species in chicken: a US-based market basket sample. Environmental Health Perspectives (Online), 121(7), 818.
  16. Wang, F. M., Chen, Z. L., Zhang, L., Gao, Y. L., & Sun, Y. X. (2006). Arsenic uptake and accumulation in rice (Oryza sativa L.) at different growth stages following soil incorporation of roxarsone and arsanilic acid. Plant and soil, 285(1), 359-367.
  17. Madeddu, R., Solinas, G., Forte, G., Bocca, B., Asara, Y., Tolu, P., ... & Castiglia, P. (2011). Diet and nutrients are contributing factors that influence blood cadmium levels. Nutrition research, 31(9), 691-697.
  18. Gallagher, C. M., Chen, J. J., & Kovach, J. S. (2010). Environmental cadmium and breast cancer risk. Aging (Albany NY), 2(11), 804.
  19. Bogden, J. D., Oleske, J. M., & Louria, D. B. (1997). Lead poisoning--one approach to a problem that won't go away. Environmental health perspectives, 105(12), 1284.
  20. Patterson, C., Ericson, J., Manea-Krichten, M., & Shirahata, H. (1991). Natural skeletal levels of lead in Homo sapiens sapiens uncontaminated by technological lead. Science of the Total Environment, 107, 205-236.
  21. Bellinger, D. C. (2008). Very low lead exposures and children's neurodevelopment. Current opinion in pediatrics, 20(2), 172-177.
  22. Stein, J., Schettler, T., Wallinga, D., & Valenti, M. (2002). In harm’s way: toxic threats to child development. Journal of Developmental & Behavioral Pediatrics, 23, S13-S22.
  23. Lanphear, B. P. (2005). Childhood lead poisoning prevention: Too little, too late. Jama, 293(18), 2274-2276.
  24. Krishnan, E., Lingala, B., & Bhalla, V. (2012). Low-level lead exposure and the prevalence of gout: an observational study. Annals of internal medicine, 157(4), 233-241.
  25. Zeilmaker, M. J., Hoekstra, J., van Eijkeren, J. C., de Jong, N., Hart, A., Kennedy, M., ... & Gunnlaugsdottir, H. (2013). Fish consumption during child bearing age: a quantitative risk–benefit analysis on neurodevelopment. Food and chemical toxicology, 54, 30-34.
  26. Yuan, Y. (2012). Methylmercury: a potential environmental risk factor contributing to epileptogenesis. Neurotoxicology, 33(1), 119-126.
  27. Cace, I. B., Milardovic, A., Prpic, I., Krajina, R., Petrovic, O., Vukelic, P., ... & Snoj, J. (2011). Relationship between the prenatal exposure to low-level of mercury and the size of a newborn’s cerebellum. Medical hypotheses, 76(4), 514-516.
  28. Li, D. K., Zhou, Z., Miao, M., He, Y., Qing, D., Wu, T., ... & Zhu, Q. (2010). Relationship Between Urine Bisphenol‐A Level and Declining Male Sexual Function. Journal of andrology, 31(5), 500-506
  29. Song, Y., Hauser, R., Hu, F. B., Franke, A. A., Liu, S., & Sun, Q. (2014). Urinary concentrations of bisphenol A and phthalate metabolites and weight change: a prospective investigation in US women. International journal of obesity, 38(12), 1532-1537
  30. Pizzorno, J. (2017) The Toxin Solution. New York, NY: Harpercollins.
  31. http://www.fws.nl/sites/fws/files/field/file-attachment/Consumptiecijfers%20FWS%202016%20-%20DEF.pdf
  32. Greger, J. L., Sutherland, J. E., & Yokel, R. (1997). Aluminum exposure and metabolism. Critical reviews in clinical laboratory sciences, 34(5), 439-474.
  33. Verstraeten, S. V., Aimo, L., & Oteiza, P. I. (2008). Aluminium and lead: molecular mechanisms of brain toxicity. Archives of toxicology, 82(11), 789-802.
  34. Tomljenovic, L. (2011). Aluminum and Alzheimer's disease: after a century of controversy, is there a plausible link?. Journal of Alzheimer's Disease, 23(4), 567-598.
  35. Nayak, P. (2002). Aluminum: impacts and disease. Environmental research, 89(2), 101-115.

Voortaan elke dag puur en zuiver drinkwater?

Afbeelding

Ervaringen van onze klanten